หายไปเนิ่นนานกับเรื่องราวต่างๆ
มีเพียงแวะเข้ามาระบายความในใจที่อัดอั้น เป็นบางครั้งบางคราว
แต่วันนี้นึกครึ้ม อยากกลับมาอัพไดซะงั้น
อย่างที่มีคำพูดของใครบางคนพูดไว้ว่า
"ในบางครั้งเราก็ต้องเรียนรู้ที่จะอยู่ให้ได้ รับมือและแก้ปัญหาได้ด้วยตัวเอง"
วันนี้ไม่ใชว่าแก้ปัญหาทั้งหมดได้แล้ว
แต่เลี่ยงที่จะไม่เอาปัญหามาอยู่กับเราตลอดเวลาเท่านั้น
วันนี้แอบใช้เรื่องงานมาเกี่ยวกะเรื่องส่วนตัว
ไปทำงานแล้วก็หนีเที่ยวก่อนเวลา ก็งานมันเสร็จเร็วนี่นา
แถมหิวข้าวมากๆ ประกอบกับน้องๆ ทั้งหลายพร้อมใจกันรออย่างพร้อมเพรียง
แต่ไปถึงรู้สึกเหมือนว่า โต๊ะที่ทุกคนนั่งกันอยู่ "วงแตก" กระจาย
พี่ไม่ใช่ยักษ์ใช่มารนะจ๊ะ บอกผ่านตรงนี้ เผื่อมาอ่านเจอ คงรู้ว่าพี่หมายถึงอะไร
พอปฏิบัติภารกิจเรื่องงานเสร็จ ก็เลยไปทานข้าวที่เมเจอร์ รัชโยธิน
SHABUSHI เช่นเคย กับสมาชิก 6 คน

ออกมาถ่ายกันนอกร้าน เนื่องจากตอนทานไม่พร้อมถ่าย เพราะหิว
พอออกมาก็เคลียร์หนี้กันเลย เพื่อไม่ให้เสียผลประโยชน์

และระหว่างที่รอๆ ยืนคุยกันอยู่ ก็มีคนประสงคืดี เห็นความแตกต่างฮาๆ
เลยจับมาถ่ายเก็บเป็นหลักฐาน

หลังจากที่อิ่มท้อง ทุกคนก็ยังต้องการปลดปล่อยพลังความบ้าในตัว
จึงลงเอยที่คาราโอเกะ แต่ ตาวต้าวไม่อยู่ด้วย เลยส่งกลับบ้าน
ก่อนขึ้นไปร้องเพลงกัน

วันนี้เป็นวันย้อนยุค เพื่อดูว่าใครแก่เข้าขั้น
เล่นขุดมาตั้งแต่พี่เบิร์ด และคริสติน่ารุ่นแรก
แต่ร้องได้หมดค่า ไม่มีใครแพ้ใคร

ระหว่างร้องเพลงกัน ก็ลองกล้องไปเรื่อย กับคนนู้นที คนนี้ที
และกับคนนี้

ร้องเพลงกันไปสองชั่วโมงเอง
ออกมายังไม่สองทุ่มเลย รู้สึกแปลกๆ อ่ะ ไม่เคยกลับบ้านเร็ว
แต่รู้สึกว่ายังไม่สุดไงไม่รู้ เหอๆๆ สงสัยต้องมีก๊อกสองนะน้องๆ
เอาแบบขอสุดพลังได้มั้ยอ่ะ แก้เครียดซักที
ปิดท้ายวันนี้ด้วยเจ้าภาพค่า

แล้วพบกันใหม่ เมื่ออารมณ์พริ้วเต็มที่